Det vart ei kort bølge for Fredrik. Berre stippar var att til å klemme og felle tårer. Men både torsdagen og fredagen var full av raude auge og lange klemmar.

Sidan ifjor sommar har internatet vore heim og Borg vore skule. Det har vore intenst og tett, men også morosamt og kjekt, lærerikt og modnande. Men like fullt kjem slutten brå og brutal. Ikkje rart at det vert felt tårer.

Resten er no jubileum. Det første kjem i januar. Då er det reunion. Så innimellom redigering av albumar og rydding i Borg-minner, er det lov å ta seg tid til å gle seg.

God sommar!